تولدی دیگر

tavalode-dobare — Thu, 10 Apr 2008 03:27:51 GMT

درختي عشق را داناست كه سيب مي باردو پرستويي كه بالش داغه خورشيد را دارد.
قطاري آشنا از سمتي مي آيد. دلخوشي دارم رنك آبي دل را بر عطش ولايتم مي ريزم.
آه بايد برخيزم،فانوس بردارم،صدايي مي آيد. وقتي تنهايي عشق را داناست و سيب مي بارد.
از اين پس هر پروانه اي در هر كجاي جهان بال كه مي زند در خوابهاي او شمعي است كه به ياد تو به جان مي سوزد.
از اين پس در هر كجاي خاك هر ابري كه ببارد،به ياد آفرين گفت تو مي بارد.

tavalode-dobare — Tue, 08 Apr 2008 22:23:03 GMT

امشب امشب تمام هنجره ها از نوا پر است.گوش تمام پنجره ها از صدا پر است.امشب كه گامهاي تو از
خستگي تهي است،از نور عشق و خاطره دستان ما پر است.از بس معطر است دستهاي ماهتاب گويي كه از حضور مسيحا فضا پر است.اين حديث،شهر عشق و صفا و محبت است.
اين جاده جاده اي است كه از آشنا پر است.
قلب تمام آيينه ها مي تپد.ز شوق اين باغ از تموج لطف و صفا پر است.
حس مي كنم طراوت يك سيب سرخ را بر شاخه اي كه از گل و نرگس پر است.
اينجايت اي گل و بهار و نسيم ،شهري كه كوچه كوچه آن از خدا پر است.

tavalode-dobare — Mon, 07 Apr 2008 03:45:02 GMT

سفر به دامن عشقی خیال پرور کن. گل خیال مرا دانه دانه پر پر کن.به آبگیر سپهری دیگر بشوی.رخسار نهال خرم عشقی دیگر تناول کن.

بهار مهر

tavalode-dobare — Mon, 07 Apr 2008 02:49:02 GMT

بهار كه مي رسد، سيراب مي شود تمام بيشه هاي امروز و جاري مي شود
نسيم پر رنگ بهار و بوي يار،كه در مشام جان به گرمي مي نشيندو سبز مي شود.
و سبز مي شودجان عاشقي،روح بيدار روشني و همه يكي مي شويم.
همسو مي شويم باچرخش زمان، با گردش زمين،با سبزي و سرخي و گل
تمامي آبهاي جهان را بر اين جان بي قرار بپاش كه همه لحظات در مدار بي تابي
چرخ ميزند و صداي شكستن رويا ها امانش نمي دهد.
و به جستجوي عطر گلي است كه با آن بقض جهان را بشويد.
وقتي فضاي روبرو سايه هاي مهر توست،وقتي تمام پيشه رو باران و شبنم و ترانه زندگي است
گندم زاران را صدا مي كنم تا جلوه تمام تو را به تماشا به مهر بنشينيم ،
تا فضاي سينه پر از موسيقي ياد تو باشدو آواز ها وآيينه هامقابل هم بايستند و آنگاه بهار نام تو بهارمهر باشد.

tavalode-dobare — Fri, 04 Apr 2008 01:00:20 GMT

موسیقی بهار

tavalode-dobare — Wed, 02 Apr 2008 00:59:33 GMT

خوشا همراه باباراني از سبز      خوشا هر دشت را داماني از سبز
براي هر دري سهمي از نور         لب هر پنجره گلداني از سبز
هزاران شعر سبز را از بر كردم كه هر روز همراه ابر و نسيم و پرنده زمزمه كنم.
بهار هميشه سبز اينجا نه فقط من ،كه ما كه ابر ونسيم و پرنده هم چشم به راه تو بوديم.
عبور نرم نسيم گلبرگ هاي لطيف ياسمن را نوازش مي كند.
در انبوه قشنگ كوه و بيشه          بيا تا مثل جنگل سبز باشيم
دل خود را به سان بذر و رويش      درون سينه جنگل بپاشيم
بهار به هر چيزي سهمي از حركت،سهمي از زندگي مي بخشد.
به موسيقي رنگها گوش داده ايد،صدائيكه از حد ادراك بيشتر است.
ندانم كدامين شقايق خبر دادكه شالوده زندگي نوش و نيش است.
آفتابي است هوا پنجره را باز كنيم           صبح را با نفس تازه تر آغاز كنيم
روزها خنده زنان از پي هم مي گذرند      رو به سر سبز ترين لحظه دري باز كنيم

tavalode-dobare — Tue, 01 Apr 2008 03:42:53 GMT

بهاریه

tavalode-dobare — Tue, 01 Apr 2008 02:41:27 GMT

بهاريه.با بهار پنجره ها منبسط مي شوندو چيزي شبيه شوق تمامي خانه ها را از تبسم لبريز مي كند.
با بهار آبي ها مي آيند،آفتابي ها مي آيند،چشمه ها مي آيند و پرواز اوج مي گيرد.
بهار شاخه اي است كه مي توان زمزمه ها را بر آن آويخت.
با بهار زنبيلي از شادماني ها هست،
از روياي سبز پرندگان هست.بايد به كوچه باغ ها رفت ودر كوچه باغ ها
ترا نه هايي را زمزمه كرد.ترانه هايي كه يك سردر وصف شنيدن و گفتن است.
آسمان دست نوازش پرداز،
آفتاب از عطش ناب طراوت لبريز،
دشت،كوه ،آب، درخت مهربان تراز پيش گوش خوابانده طبيعت گويا خبري در راه است،
خبري در راه است خبري در راه است...
آري بهار سخاوتمندانه است و دامني از گل به زمين مي دهد.

بهاری

tavalode-dobare — Mon, 31 Mar 2008 04:31:19 GMT

گل ز شور خنده در گلشن قيامت كرده است.صد بهشت آباد بر روي زمين دارد بهار .
بهار آمد و باخود روح و طراوت را به ارمغان آورده است.

اينك چشم بگشائيم جهان را بنگريم كه چگونه دگرگون شده.

آريبا آمدن بهارعطر بهشت در كوچه باغ جانهامان مي پيچد.

بهار بستاني است در درون خانه دلمان،

بهار بستاني است كه از پس سرو گشت و

تماشاي گلشن و بستان برون مي توان عطر دل انگيز بهاران را حس كرد.
در دل هر عاشقي تابي زمهر روي او در سر هر بيدلي شوري ز استغناي او

اولین مطلب:بهار

tavalode-dobare — Mon, 24 Mar 2008 02:10:29 GMT

به نام خدا امروز پنجمين روز از بهار 86 مي باشد. امروز اولين مطلب خود را كه بی ارتباط هم نيست با عنوان بهار مي نويسم. به نام خداوندی كه عشق سروده هايش رادر بهار برای جوی، سنگ، سبزه زاران و انسان سر داد.بهار: ديدار گل با شبنم، ديدار آفتاب با آسمان..ای بهار، ای بهار، ای بهار بی قرار ای شكفته در تمام لحظه های پر غبار، سر به راه مقدم شكوهمند تو، دستهاي پينه دار.چشم هاي پر فروغ انتظار، جامه های وصله دار. ای بهار سر بزن به آبشار سر بزن به كوهسار سر بزن به شاخه های خشك در ميان اين همه نگاه منتظر يك دنيا جوانه و نسيم و گل ببار.