خوشا همراه باباراني از سبز      خوشا هر دشت را داماني از سبز
براي هر دري سهمي از نور         لب هر پنجره گلداني از سبز
هزاران شعر سبز را از بر كردم كه هر روز همراه ابر و نسيم و پرنده زمزمه كنم.
بهار هميشه سبز اينجا نه فقط من ،كه ما كه ابر ونسيم و پرنده هم چشم به راه تو بوديم.
عبور نرم نسيم گلبرگ هاي لطيف ياسمن را نوازش مي كند.
در انبوه قشنگ كوه و بيشه          بيا تا مثل جنگل سبز باشيم
دل خود را به سان بذر و رويش      درون سينه جنگل بپاشيم
بهار به هر چيزي سهمي از حركت،سهمي از زندگي مي بخشد.
به موسيقي رنگها گوش داده ايد،صدائيكه از حد ادراك بيشتر است.
ندانم كدامين شقايق خبر دادكه شالوده زندگي نوش و نيش است.
آفتابي است هوا پنجره را باز كنيم           صبح را با نفس تازه تر آغاز كنيم
روزها خنده زنان از پي هم مي گذرند      رو به سر سبز ترين لحظه دري باز كنيم